Socjalizacja. Czym jest, a czym nie jest!

W życiu każdego właściciela psa pojawia się temat socjalizacji. To słowo często jest nadużywane i źle rozumiane, prowadząc czasem do niebezpiecznych sytuacji. Dlatego warto przyjrzeć się, co naprawdę oznacza socjalizacja, a czym ona nie jest.

Czym socjalizacja NIE JEST.

– Socjalizacja to nie pozwolenie psu na swobodne bieganie i interakcje z innymi psami w parku czy na spotkania na smyczy. Przykładem może być sytuacja, gdy w parku pies nagle rzuca się do zabawy z nieznanym psem, co może prowadzić do konfliktu lub nawet urazu. Również nie jest socjalizacją pozwalanie, aby inny pies, biegający bez kontroli „napadał” na naszego psa.

– To nie jest też dopuszczanie do sytuacji, gdzie każdy może głaskać naszego psa, niezależnie od jego stanu emocjonalnego. Wyobraźmy sobie scenę w sklepie zoologicznym, gdzie obcy ludzie próbują głaskać przestraszonego psa, co może skutkować stresującą dla niego reakcją. Zależnie od temperamentu psa może on się wtedy wycofać, lub zachować agresywnie.

– Socjalizacja to również nie wystawianie psa na hałas miasta czy obecność zwierząt i pozwolenie mu na panikowanie czy agresję. Przykładem może być sytuacja, gdy pies na spacerze zaczyna gwałtownie szczekać na mijane rowery czy samochody, co jest nie tylko uciążliwe, ale i niebezpieczne.

Czym JEST socjalizacja.

Mówiąc najbardziej ogólnie: Prawdziwa socjalizacja to zmiana naszego podejścia. Zamiast szukać interakcji, skupiamy się na nauczeniu psa spokojnego istnienia i neutralności wobec otoczenia. To oznacza rezygnację z psich parków czy spontanicznych spotkań na smyczy. Uczymy psa ignorować inne zwierzęta, nawet te, które szczekają czy szarżują. Ważne jest, abyśmy bronili naszego psa przed niechcianymi interakcjami z ludźmi i nauczyli go, jak ma on reagować na codzienne sytuacje.

– Socjalizacja to także nauczenie psa, że inne zwierzęta, jak koty czy ptaki, nie są jego sprawą. Jeśli pies zaczyna się nimi interesować, naszym zadaniem jest skorygowanie tego zachowania i zaproponowanie innego, bardziej odpowiedniego w danej sytuacji. Przykładem może być sytuacja, gdy podczas spaceru nasz pies zaczyna gonić za kotem, co może być niebezpieczne zarówno dla kota, jak i dla psa.

W skrócie socjalizacja to nauczenie psa, jak prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie, co jest o wiele ważniejsze niż umiejętność zabawy z innymi psami. Dobrze uspołeczniony pies to taki, który nie jest zaniepokojony światem wokół siebie. To właśnie takie podejście pozwala uniknąć tworzenia psów antyspołecznych.

Podsumowując, socjalizacja to kluczowy element w wychowaniu psa. Tak jak nauka przywołania jest pierwszym krokiem w szkoleniu posłuszeństwa, tak prawidłowa socjalizacja jest fundamentem dla zdrowego i zrównoważonego życia z psem.

Jeśli chcesz prawidłowo socjalizować Twojego psa – zapraszamy na nasze spacery socjalizacyjne i terapeutyczne prowadzone przez profesjonalnych trenerów i behawiorystów Wesołej Łapki.

3 komentarze

  1. Bardzo dobry, choć krotki artykuł.
    Fajnie, że zawarte są informacje na temat tego, czym nie jest również socjalizacja,bo to też ważne 🫶

    • Właśnie o to mi chodziło, aby bardzo skrótowo przedstawić temat 🙂 Dziękuję za komentarz! 🙂

  2. Całkowicie zmieniło się moje myślenie🤔,, ale bardzo mnie przekonał post. Mam prawie trzyletnią briardkę. Myślę, że jej startowanie do innych psów w pobliżu wynika z lęku,, a ze mnie jest kiepski przewodnik☹️, pies podejmuje decyzje.Chodziłyśmy na szkolenia, ale coś zawaliłam po drodze. Na pewno potrzebuję fachowej pomocy. Wiem, że to proces,, ale myślę, że nie jest za późno…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *